EnglishGreek

Γιατί οι γυναίκες χάνουν την ερωτική τους επιθυμία.

 
 

Ο Χαράλαμπος Σολέας, ως σύμβουλος σχέσεων και ψυχοσεξουαλικών προβλημάτων, εργάζεται με άτομα και ζευγάρια σε μια σειρά από θέματα που σχετίζονται με την οικειότητα και το σεξ. Το πιο διαδεδομένο πρόβλημα στις μονογαμικές σχέσεις είναι η μικρή ή η καμία σχέση με το σεξ, δηλαδή υπάρχει μία ή καθόλου σεξουαλικές επαφές τον μήνα. Οι καθόλου ή οι πολύ αραιές σεξουαλικές επαφές τείνουν να σηματοδοτήσουν ότι στο ζευγάρι κάτι πηγαίνει λάθος, ίσως ότι έχουν χάσει την αγάπη ή την έλξη τους ο ένας για τον άλλο ή ότι κάποιος ή και οι δυο έχουν κάποιο θέμα με το σεξ. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το ένα άτομο συχνά μπορεί να χαρακτηριστεί ότι έχει υψηλότερη σεξουαλική ορμή και το άλλο ότι έχει χαμηλή ή ανύπαρκτη λίμπιντο. Συνήθως ο/η σύντροφός με την χαμηλότερη λίμπιντο κατηγορείται για έλλειψη ενδιαφέροντος ή προσπάθειας. Έχουν γίνει συζητήσεις με αμέτρητα ζευγάρια για το θέμα αυτό και θεωρείται ότι η μείωση των σεξουαλικών επαφών ενός ζευγαριού είναι σπάνια ευθύνη του ενός ατόμου. Στον σύμβουλο ψυχοσεξουαλικών προβλημάτων, απευθύνονται συνήθως οι γυναίκες που αναζητούν λύσεις και γνωρίζουν ότι ένα χαμηλότερο ενδιαφέρον για το σεξ δεν είναι μόνιμο.

Οι πελάτες συμβαίνει να είναι ως επί το πλείστον ζευγάρια κάτω των 50 ετών. Σε πιο μεγάλα ζευγάρια, οι άνδρες αναφέρουν σημαντικά μειωμένο ενδιαφέρον για σεξ για λόγους που βασίζονται στην απόδοση και σε στυτικές δυσλειτουργίες. Συγκεκριμένα, βιώνουν σεξουαλικές επαφές κατά τις οποίες δεν είναι σε θέση να διατηρήσουν μια ικανοποιητική στύση κάτι που οδηγεί σε άγχος γύρω από το σεξ και καθιστά την «στυτική δυσλειτουργία» πιθανή να ξανασυμβεί. Για το λόγο αυτό αρχίζουν να αποφεύγουν το σεξ σε μια προσπάθεια να μη βιώσουν ξανά το αίσθημα τις αποτυχίας.

Οι λόγοι που οι γυναίκες χάνουν το ενδιαφέρον τους για το σεξ, είναι πολύ πιο περίπλοκοι. Πολλές γυναίκες έρχονται για συμβουλές, μετά από έντονη πίεση από τους συντρόφους τους ότι κάτι πρέπει να κάνουν και αυτό είναι κατανοητό γιατί μια υγιής σεξουαλική ζωή είναι εκείνη που επιτρέπει στα ζευγάρια να επανασυνδεθούν με έναν τρόπο που είναι ευχάριστος, διασκεδαστικός και απολαυστικός.

Οι περισσότεροι άνδρες στην αρχή εκδηλώνουν μια αρχική υπομονή και κατανόηση η οποία χάνεται γρήγορα όταν δεν παρατηρήσουν μια γρήγορη αλλαγή από τις συντρόφους τους. Μερικές γυναίκες προσπαθούν να κάνουν σεξ (αν και δεν το θέλουν) αλλά για εκείνες είναι απλώς ένα μέσο για να μειωθεί η ένταση που υπάρχει στον γάμο τους, σε σχέση με το σεξ. Οι περισσότεροι άνθρωποι  αναφέρουν ότι θα προτιμούσαν να μην κάνουν σεξ, παρά να κάνουν με κάποιον που δεν φαίνεται να το απολαμβάνει (για αυτό οι περισσότερες προσποιούνται ότι το απολαμβάνουν).

Είναι ενδιαφέρον, ότι οι άνδρες σκέφτονται το σεξ περίπου 19 φορές την ημέρα (Dr Fisher, Ohio State University), ενώ οι γυναίκες κατά μέσο όρο 10 φορές την ημέρα. Σημειώνεται επίσης, σε αυτή τη μελέτη ότι οι άνδρες σκέφτονται το φαγητό και τον ύπνο ακριβώς τόσο συχνά όσο το σεξ. Προκύπτει λοιπόν το ερώτημα γιατί οι γυναίκες χάνουν το ενδιαφέρον τους για σεξ αν και το σκέφτονται πολλές φορές την ημέρα; Ποιοι παράγοντες συντελούν γενικά σε αυτό;

Για πολλούς, η επιθυμία για σεξ προϋποθέτει μια αίσθηση χαλάρωσης, ελευθερία, επιλογή, εμπιστοσύνη, παιχνιδιάρικη διάθεση, αυθορμητισμός, εγγύτητα. Όταν αυτά απουσιάζουν, τότε συμβαίνει κάτι από τα ακόλουθα:

Προβλήματα στη σχέση

Η κύρια αιτία για την απώλεια της λίμπιντο στις γυναίκες, είναι τα προβλήματα που προκύπτουν στις σχέσεις τους. Η ένταση, η σύγκρουση και η δυσαρέσκεια σίγουρα απομακρύνουν την επιθυμία για οικειότητα και παιχνίδι. Πιο σημαντική αιτία όμως, είναι η αίσθησή τους ότι το σεξ είναι η μοναδική φορά που οι σύντροφοι τους, τους δείχνουν αγάπη. Η έλλειψη μη σεξουαλικής σωματικής επαφής, σοβαρότητας, περιέργειας και ευγένειας, οδηγεί πολλές γυναίκες να αισθάνονται αόρατες, παραγνωρισμένες και αντιπαθείς. Το γεγονός πως η αγάπη εισάγεται από τον σύντροφό τους, ως ένας τρόπος να κάνουν σεξ, καθώς και η ύπαρξη προβλημάτων στη σχέση, τις οδηγούν στο να είναι ανίκανες ή απρόθυμες να ανταποκριθούν ως μέσο αυτοπροστασίας και αυτοσυντήρησης.

Ευθύνες, άγχος και εξάντληση

Μετά την απελευθέρωση των γυναικών υπάρχει μια καλύτερη ισορροπία στα περισσότερα σπίτια, για το εισόδημα, τον καθαρισμό και τη φροντίδα των παιδιών. Τώρα που οι περισσότερες γυναίκες εργάζονται, είναι αντικειμενικά αδύνατο να μπορούν να ανταποκριθούν σε όλα τα θέματα του σπιτιού και των παιδιών. Ωστόσο, η αλλαγή είναι μικρότερη, όταν πρόκειται για υποθέσεις και αντιλήψεις σχετικά με την ευθύνη του κάθε μέλους στην οικογένεια. Ενώ δηλαδή σε πολλά σπίτια υπάρχει μια πιο ισότιμη κατανομή των εργασιών, οι περισσότερες γυναίκες αναφέρουν ότι εξακολουθούν να αισθάνονται ότι η μεγαλύτερη ευθύνη ανήκει σε αυτές, όσον αφορά τα παιδιά και την προετοιμασία των γευμάτων. Ένα ισχυρό συναίσθημα που εκφράζεται από τις περισσότερες γυναίκες, είναι ότι προκειμένου να διατηρηθεί ποιοτική η σχέση του ζευγαριού, θεωρούν σχεδόν αποκλειστικά υπεύθυνο τον εαυτό τους, με αποτέλεσμα να αισθάνονται υπερφορτωμένες και εξαντλημένες. Ενώ λοιπόν μπορούν να κρατήσουν τις οικογένειές τους, τα σπίτια και τις δουλειές τους, σίγουρα δεν νιώθουν πλήρεις και ικανοποιημένες από την ζωή. Η φροντίδα του εαυτού τους βρίσκεται στο κάτω μέρος της λίστας των προτεραιοτήτων και κατά συνέπεια, αισθάνονται αποκομμένες από τον εαυτό τους και πολλές φορές οι σύντροφοι τους τις κατηγορούν ότι παραμελούν τον εαυτό τους και αυτό τις πιέζει περισσότερο.

Παιδιά και απώλεια αυτονομίας.

Δεν υπάρχει τίποτα που να αλλάζει μια σχέση πιο δραματικά από την γέννηση παιδιών. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το σώμα των γυναικών αλλάζει από κάθε άποψη και μετά τη γέννηση απαιτείται χρόνος για την επαναφορά του σώματος στην αρχική του κατάσταση. Αν θηλάζουν, τα στήθη τους που πριν ήταν μέρος της θηλυκότητας και της σεξουαλικότητας τους, μετατρέπονται σε μια πηγή τροφής για το παιδί τους. Η προλακτίνη, η ορμόνη που απελευθερώνεται κατά τη διάρκεια του θηλασμού για την τόνωση και παραγωγή γάλακτος, μειώνει ταυτόχρονα την σεξουαλική ορμή. Επιπλέον, πολλές γυναίκες υποφέρουν από κατάθλιψη μετά τον τοκετό. Όλοι αυτοί οι παράγοντες σε συνδυασμό με την έλλειψη ύπνου και το αίσθημα ευθύνης για το παιδί, κάνει το σεξ για πολλές μητέρες απόμακρο και καθόλου ελκυστικό. Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, οι φυσικές τους απαιτήσεις μειώνονται, αλλά η αίσθηση της αυτονομίας και της ελευθερίας που είχε μια γυναίκα πριν από τα παιδιά σπάνια επιστρέφει.

 Σεξουαλικό τραύμα και ντροπή

Είναι δύσκολο να απολαύσεις κάτι που σου έχει προκαλέσει πόνο, φόβο ή δυσφορία. Και αυτό είναι, δυστυχώς, η πραγματικότητα για τις γυναίκες που έχουν βιώσει κάποιας μορφής σεξουαλική κακοποίηση ή τραύμα όπως βιασμό κακοποίηση, καταναγκασμό, πίεση, ντροπή, ή οποιαδήποτε άλλη εμπειρία κατά την οποία ένιωσαν σαν να μην είχαν το δικαίωμά να ελέγξουν τι συνέβαινε στο σώμα τους. Αυτές οι πληγές χρειάζονται χρόνο και προσπάθεια για να επουλωθούν και οδηγούν πολλές γυναίκες άθελά τους να αποσυνδέονται αυτόματα κατά τη τραυματική σεξουαλική εμπειρία, ακόμη και από συντρόφους που αγαπούν. Για αυτές τις γυναίκες το να κάνουν σεξ είναι ένα «όχι και τόσο ευχάριστο πράγμα». Σε περιπτώσεις  γυναικών που η σεξουαλική ανάπτυξη επηρεάστηκε από τραύμα, συνίσταται ιδιαίτερα η υπνοανάλυση, μια προσέγγιση μυαλού-σώματος για την επούλωση Σεξουαλικών Τραυμάτων.

Έλλειψη γνώσεων σχετικά με την σεξουαλικότητα.

Πολιτισμικά, ποτέ δεν ήταν εφικτή η συζήτηση για τη σεξουαλικότητα με έναν υγιή τρόπο. Οι περισσότεροι μεγάλωσαν με φόβους βασισμένους στο πόσο κακή είναι η συνουσία και πώς να αποφευχθεί μια εγκυμοσύνη. Η κύρια πηγή μάθησης ήταν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης (σήμερα το διαδίκτυο) και σπανιότερα μια συνομιλία με έναν γονέα ή η ανάγνωση ενός βιβλίου για το σεξ. Στα μέσα μαζικής ενημέρωσης αφενός οι γυναίκες αντικειμενοποιούνται και χρησιμοποιούνται και αφετέρου το σεξ παρουσιάζεται συχνά το ίδιο για όλους, δηλαδή με πάθος, εύκολο και ικανοποιητικό. Οι περισσότερες γυναίκες  έχοντας αυτό ως μοντέλο που πρέπει να επιδιώκουν, εάν δεν το πετύχουν, πιστεύουν ότι υπάρχει κάτι λάθος με αυτές. Αυτό δεν επιτρέπει μια υγιή σεξουαλική εξερεύνηση, ανάπτυξη, με ανοικτές και ειλικρινείς συνομιλίες με τους συντρόφους τους. Αν είναι «τυχερές» στις πρώτες εμπειρίες τους και νιώσουν  ασφάλεια, σεβασμό και ευχαρίστηση, τότε θα είναι σε θέση να προχωρήσουν στο σεξουαλικό τους ταξίδι χωρίς να αισθάνονται ντροπή, καθώς θα έχουν μάθει να επικοινωνούν σχετικά με το τι τους αρέσει και τι όχι. Πολλές γυναίκες όμως, έχουν συντρόφους που δεν μπαίνουν στον κόπο να μάθουν πώς λειτουργεί το σώμα της συντρόφου τους και τι της αρέσει με αποτέλεσμα να μην μπορούν να την ευχαριστούν ή να την φέρουν σε οργασμό. Το σεξ είναι  μια θετική ενισχυτική πράξη όταν οδηγεί σε οργασμό. Έτσι, οι γυναίκες είναι φυσικό να θέλουν περισσότερο σεξ, αν ο σύντροφός τους τις ικανοποιεί σεξουαλικά και τις φέρνει σε οργασμό.

Εκτός από αυτούς τους παράγοντες, υπάρχουν και βιολογικοί λόγοι που οδηγούν στη μείωση του σεξ ειδικά στα μεγαλύτερα ζευγάρια. Καθώς μεγαλώνουν, το σώμα τους  αλλάζει και ίσως δεν ανταποκρίνεται πάντα με τον τρόπο που επιθυμούν, όπως όταν ήταν πλημυρισμένοι με νεανικές ορμόνες. Αισθάνονται πιο κουρασμένοι, με υποχρεώσεις και ευθύνες και έχουν γενικά λιγότερη ενέργεια.

Παράγοντες που συμβάλλουν σε  υψηλά επίπεδα  σεξουαλικής επιθυμίας, όπως η νεότητα, ο κίνδυνος και ο ενθουσιασμός είναι ευθέως ασυμβίβαστοι με τους παράγοντες που κερδήθηκαν από μια μακροπρόθεσμη συντροφική σχέση, όπως η σταθερότητα, η άνεση, η προβλεψιμότητα και η ασφάλεια.

Οι προκλήσεις αυτές μπορεί να είναι απογοητευτικές, αλλά αν οι δύο σύντροφοι παραμένουν προσηλωμένοι στη διατήρηση μιας υγιούς και ικανοποιητικής σεξουαλικής ζωής, μπορούν να την έχουν, μαζί με όλα τα θετικά που αυτή φέρνει. Για να γίνει αυτό χρειάζεται μια αμοιβαία επιθυμία για να βελτιώσουν την οικειότητα μεταξύ τους και να εργαστούν ως μια ομάδα  δημιουργώντας ένα νέο ορισμό και όραμα του τι είναι μια αμοιβαία ικανοποιητική σεξουαλική ζωή για αυτούς, αφού θα έχουν λάβει υπόψη τις δικές τους πραγματικότητες και παρούσες συνθήκες.

Αυτό μπορεί να γίνει με την βοήθεια ενός σύμβουλου ο οποίος θα φέρει το ζευγάρι κοντά και με ασκήσεις θα τους βοηθήσει να αρχίσουν ξανά να απολαμβάνουν μια υγιή και ικανοποιητική για αυτούς σεξουαλική ζωή.

 Χαράλαμπος Σολέας

Στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε ερώτηση ή διευκρίνιση. Περισσότερα στο 70005750 ή μέσω συμπλήρωσης της φόρμας επικοινωνίας. Όλες οι μορφές επικοινωνίας είναι άκρως εμπιστευτικές.

Παρακαλώ για κοινοποίηση, ποτέ δεν ξέρουμε ποια ζωή μπορεί να αλλάξει … 


Ο Χαράλαμπος Σολέας είναι πιστοποιημένος Κλινικός Υπνοθεραπευτής, Σύμβουλος Προσωπικής Ανάπτυξης, Κλινικός Υπνοθεραπευτής, Νευρογλωσσικός Προγραμματιστής και Life Coach. Είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Διπλωματούχων Υπνοθεραπευτών Κύπρου και πρόεδρος του Ινστιτούτου Ψυχολογικών Ερευνών Κύπρου. Συγγραφέας βιβλίων για Ύπνωση και προσωπική ανάπτυξη. Προσφέρει προγράμματα συμπληρωματικής θεραπείας για εξαρτήσεις όπως τσιγάρο, φαγητό κ.α. ενδυνάμωση του εγώ για αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, ενδυνάμωση της μνήμης, διαχείριση του άγχους και του στρες (εργασιακό, μαθησιακό κ.α.), εξάλειψη ανασφάλειας, ανησυχίας, φοβιών, βελτίωση σεξουαλικής ζωής και απαλλαγή από ψυχοσεξουαλικά προβλήματα  και σεμινάρια για προσωπική ανάπτυξη. Περισσότερες πληροφορίες για τα  συμπληρωματικά προγράμματα θεραπείας και τα επαγγελματικά μαθήματα τηλ. 70005750